Dear Ms Isgar

 

Mevrouw Isgar heeft in de loop van de voorbije 8 jaar als dakloze in België overleefd.

Waarschijnlijkhopelijk wordt haar leven nu beter.
Maar ondanks het nieuwe perspectief wordt zij dagelijks gekweld door pijnlijke herinneringen aan de voorbije jaren.

Bij wijze van afscheid,
in een dunne poging om erkenning te geven voor de ervaring van het onrecht dat ze doorgemaakt heeft,
wat niet te ‘verwerken’ is
(wat ‘verwerken’ ook moge zijn),
in de hoop dat dit haar een klein beetje zou kunnen ondersteunen om te leven met deze herinneringen,
heb ik,
in naam van mijn land,
een brief aan haar geschreven.

Ik heb haar die brief voorgelezen en gegeven.
Met haar toestemming deel ik hem hier.
(Eerst in het Nederlands, en dan in haar taal.)

Mijn bedoeling?
Deze poging tot erkenning een meer publiek gehalte te geven, voor mevrouw Isgar.
Ook: om taal te geven, voor mezelf en voor jou, aan wat ik het voorbije jaar van haar geleerd heb, over hoe het kan zijn om zonder thuis te overleven, en over hoe dat wat we zien en bedoelen als ‘hulp’ traumatische gevolgen kan hebben.

 

---

Geachte mevrouw Isgar,

 

Namens België en zijn instellingen

 

Veel te vaak hebben wij u gedurende de afgelopen acht jaar slecht behandeld.

Wij, dat wil zeggen sociale diensten, politie, justitie, ziekenhuizen, artsen, … wij hebben ons soms als God gedragen, maar dan als een onattente, onverschillige, ongevoelige, veroordelende, bekrompen en hardvochtige god.

Veel te vaak waren we niet in staat en niet bereid ons voor te stellen wat er in uw leven aan het gebeuren was:

• wat het betekent om nooit veilig en beschermd te zijn
• wat het betekent om te proberen veilig te blijven te midden van potentieel en reeël gevaar
• wat het betekent om afhankelijk te zijn
• wat het betekent om zonder privacy te leven
• wat het betekent om je honden te moeten opgeven
• wat het betekent dat je rechten je ontnomen worden
• wat het betekent om gezien te worden als iemand wiens situatie haar eigen schuld is
• wat het betekent om te overleven
• wat het betekent om niet geloofd te worden
• wat het betekent om vast te zitten
• wat het betekent om de hoop op te geven

Veel te vaak hielden we vast aan onze eigen bevooroordeelde conclusies, hebben we u in hokjes gestopt en hebben we uw protesten niet als legitiem beschouwd.

‘It’s crazy!’

Hoe vaak hebt u deze woorden de afgelopen 8 jaar niet gezegd?
Hoe vaak hebt u ze gedacht?

Zo toepasselijk, zo makkelijk te begrijpen, zo waar, en toch zo onbeluisterd.

Door dit alles hebt u dingen meegemaakt die niemand zou moeten meemaken.

Zelfs als de rest van uw leven 1000 keer beter zal worden, zal dat de pijnlijke herinneringen en de woede die daarmee gepaard gaat niet wegnemen.

Sommige mensen deden soms wel iets nuttigs, maar lieten u dan weer op andere momenten in de steek.

Af en toe kwam u iemand tegen die zich onthield van gemakkelijke oordelen, die zich openstelde voor wie u werkelijk bent, als persoon, voor uw rechten als mens, voor de context van uw leven, die probeerde behulpzaam te zijn. Iemand als Bjorn.

Maar op geen enkele manier maakt dat de enormiteit van wat u doorgemaakt hebt ongedaan.

Op geen enkele manier kunnen we dit goedmaken.
Het is beschamend.
We hebben geen recht op vergeving.

Namens België en zijn instellingen

Johan Van de Putte

 

---

Dear Ms Isgar,

 

In the name of Belgium, and its institutions

 

Far too often, in the course of the past 8 years, we have treated you badly.

We, that is, social services, police services, judicial services, hospitals, doctors, … have played God, in fact an inconsiderate, indifferent, unempathetic, judgmental, narrow-minded, harsh god.

Far too often, we have been unable and unwilling to imagine what was happening in your life:

• what it means to never be safe and protected
• what it means to try and keep safe amid potential and real threat
• what being dependent means
• what living without privacy means
• what it means to have to give up your dogs
• what it means to be taken away your rights
• what it means to be looked upon as someone whose predicament is of her own making
• what it means to survive
• what it means not to be believed
• what it means to be stuck
• what it means to abandon hope

Far too often we stuck to our own biased conclusions, framed you, and failed to consider your protesting as legitimate.

‘It’s crazy!’

How many times have you said these words in the last 8 years?
How many times have you thought of them?

So appropriate, easy to understand, true, yet so un-listened to.

Because of all this, you have been through things no one should have to go through.

Even if the rest of your life will be 1000 times better, that will not take away the painful memories and the outrage that goes along with them.

Some people did helpful things sometimes but then failed you at other moments.

Occasionally you came across someone who refrained from easy judging, who allowed himself to open up to who you really are, as a person, to your rights as a human being, to the context of your life, who tried to be helpful. Someone like Bjorn.

But in no way does that undo the enormity of what you have been through.

There is no way we can make up for this.
It is shameful.
We have no right to be forgiven.

In the name of Belgium, and its institutions

Johan Van de Putte